Αρχείο για Νοέμβριος, 2011

Επιτυχία;;

Posted: 22 Νοεμβρίου 2011 in Σκέψεις-Κείμενα

Το τι θεωρεί ο καθένας »επιτυχία» εμπεριέχει ένα είδος υποκειμενικότητας. Η επιτυχία ωστόσο καθορίζεται απ’ το κοινωνικό περιβάλλον, με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, καθώς μεγαλώνουμε. Η επιτυχία προϋποθέτει στόχους και οι στόχοι του καθενός προκύπτουν απ’ το αξιακό σύστημα που διαμορφώνει. Κάποιοι σημαντικοί παράγοντες που διαμορφώνουν το αξιακό σύστημα ενός ατόμου καθορίζονται απ’ την οικογένεια, το σχολείο, τους φίλους και την εργασία. Οι παραπάνω παράγοντες έχουν παίξει κομβικό ρόλο στο να θεωρείται σήμερα »επιτυχημένος» ένας που έχει πλούτη, δόξα, κοινωνικό status. Οι στόχοι φυσικά πρέπει να μπαίνουν, η ουσία όμως βρίσκεται στο τι στόχους  βάζεις και στο πως φτάνεις σ’ αυτούς.

Για να το θέσουμε μ’ ένα παράδειγμα βασισμένο στην τέχνη. Ένας δημιουργός ή μια ομάδα δημιουργών, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει είναι να βάλει στόχους. Όταν θα το κάνει αυτό θα αρχίσει να καταλαβαίνει τις αξίες στις οποίες κεντροβαρίζει, δημιουργώντας και τις ανάλογες σχέσεις γύρω του. Όταν λοιπόν εντοπίσεις  κάποιες αξίες πραγματωσέ τις. Αν για πράδειγμα μαι σημαντική αξία για έναν δημιουργό είναι η ειλικρίνεια ας κάνει κάτι άμεσα που να την εκφράζει. Ψάξε, ρώτα, διάβασε, αμφισβήτησε και κάνε δράση όλων αυτών που έχεις στο νου σου, ακόμα και με λάθη, αντιφάσεις. Πράξε.

Η αποτυχία (το λάθος) μέσα σ’ όλο αυτό δεν περικλείει κάτι αποκρουστικό και απεχθές, αντίθετα περικλείει τη γνώση. Ποιός άνθρωπος άλλωστε κατόρθωσε να εκπληρώσει μεγάλους στόχους έχοντας πράξει εξ’ αρχής αλάνθαστα για να φτάσει σ’ αυτούς. Σημασία θα έπρεπε να δίνεται στην διαδρομή των στόχων σου βάζοντας σε δράση τις αξίες σου.  Η λέξη »επιτυχία» περικλείει μέσα της μια στατικότητα, μια επικίνδυνη <<αδράνεια>>.

Σίγουρα το θέμα που ανοίχτηκε δεν μπορεί να καλυφθεί σ’ αυτό το κείμενο καθώς ανοίγονται πάρα πολλά θεματικά παρακλάδια. Παρ΄όλα αυτά αποτελεί μια απόπειρα έκφρασης των απόψεων μας πάνω στην έννοια της »επιτυχίας».

Πρέπει ν’ αποτύχεις για να επιτύχεις. Και ρωτώ, πότε ξέρεις αν πέτυχες;
Αν ορίσεις εσύ ο ίδιος, κάτι ως επιτυχημένο τότε πάλι μια αποτυχία βιώνεις. Είναι χαρακτηριστικό γνωρισμά της να μην αναγνωρίζεται.
Αν νοιώσεις επιτυχημένος, τότε ακριβώς θες να σταματήσεις να είσαι δημιουργικός, ζωντανός. Τα έκανες όλα.
Είναι εγωισμός αυτό. Αν συμβεί δεν είναι εοιτυχία, είναι έπαρση…
Έγινες ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης που ήθελες;
Έγινες ο καλύτερος άνθρωπος που ήθελες;
Θεωρείς δηλαδή, ότι είσαι άξιος να γνωρίζεις που σταματάει το καινούριο;
Αυτό που έχει συμπυκνωθεί στη λέξη »επιτυχία», είναι ένα συνοθύλευμα εννοιών και αισθημάτων, που είναι επιτυχία και μόνο να τα έχεις.
Βέβαια, είναι λιγάκι δυσνόητο γιατί δεν ξέρεις ποιά είναι όλα αυτά.
Γι αυτό σου λέω είναι εγωισμός να πεις ότι το ‘χεις νοιώσει. Δεν σημαίνει ότι επειδή δε θα την ξεχωρίσεις, αυτό συνεπάγεται μιζέρια.
Ας γνωρίζεις μόνο αυτό, ότι είναι ανούσιο να θεωρήσεις κάτι επιτυχία, για να καταλήξεις σ’ αυτή τη μια πιθανότητα απέρριψες πολύ περισσότερες, άσχετα απ’ την ποιότητά τους.
Η αγωνία είναι ένδειξη ότι θέλεις να πετύχεις και θα το κατανοείς γιατί αν είσαι υγιής θα την νοιώθεις πάντα. Σε όλα. Για όλα.
Θα σε ωθεί στο επόμενο βήμα. Να εξαντλήσεις άλλη μια πιθανότητα. Να την κατανοήσεις και ν’ αναρωτηθείς γι αυτή που επακολουθεί. Επιτυχία είναι να μην σταματάς ποτέ να προσπαθείς να φτάσεις σ’ αυτή.