Αρχείο για Ιουνίου, 2012

‎25 ΙΟΥΝΙΟΥ (Δευτέρα) – ΧΑΛΚΙΔΑ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ – ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΟΠΕΙΟ

Ώρα: 9.15

Είσοδος: Ελεύθερη Συνεισφορά

Τρία Πρόσωπα: Α, Β, Γ

 

Α: Ρε είναι μεγάλος.

B: Αυτός που σου λέω εγώ είναι πιο μεγάλος!!!

Γ: Παιδιά αυτός που σας λέω εγώ είναι μεγαλύτερος από τον μεγάλο και από τον πιο μεγάλο.

Β: Δηλαδή είναι ο μέγιστος;

Γ: Ρε είναι…

Β: Ναι ρε αλλά εγώ αυτόν δεν τον ψηφίζω.

Γ: Δεν έχεις καταλάβει το μέγεθος εσύ.

Α: Ρε πρέπει να ναι πολύ μεγάλος.

Γ: Ρε όσο μεγαλύτερος είναι τόσο καλύτερες θα είναι οι ζωές μας!!!

Α: Πο,πο μεγαλεία….

Β: Είδες αν είσαι μεγάλος….

Γ: Όσο μεγαλύτερος είναι τόσο μεγαλύτερη και η σκιά!

Α: Θα μπούμε κάτω από τη σκιά

Β: Να αράξουμε κάτω από τον μεγάλο!

Σας ομιλεί η Ηλέκτρα. Απ’ τη καρδιά του σκότους.

Κάτω από τον ήλιο του μαρτυρίου.

Προς τις Μητροπόλεις του κόσμου.

Στο όνομα των θυμάτων.

Αδειάζω όλο το σπέρμα που έχω δεχθεί.

Κάνω το γάλα των μαστών μου αργό δηλητήριο.

Πνίγω μέσα στα σκέλια μου τον κόσμο που γέννησα.

Τον θάβω βαθιά μέσα στη μήτρα μου.

Κάτω η ευτυχία της υποταγής.

Ζήτω το μίσος, η περιφρόνηση, η εξέγερση, ο θάνατος.

Όταν θα διασχίσει τις κρεβατοκάμαρές σας

Με τα χασαπομάχαιρα στα χέρια,

Θα γνωρίσετε την αλήθεια.

 

Χάινερ Μίλλερ

Τώρα αυτό είναι «τέλος» ή «αρχή» ?
Ναι είναι και «τέλος» και «αρχή».

Γιατί η «αρχή» προμηνύει ένα «τέλος»
κι’ ένα «τέλος» δίνει θέση σε μια «αρχή» !

Καλή «αρχή» ?
Κακή «αρχή» ?

Δεν έχει σημασία.
Απλά ζείς μια άλλη καινούρια εμπειρία!

– Για την «μέση» δεν έχεις τίποτε να πείς ?

Η «μέση» είναι αυτή που καθορίζει το «τέλος» και την επόμενη «αρχή».
Στην «μέση» γίνονται πολλά, συναισθήματα, πάθη κι’ εμπειρίες
πολύχρωμη κάνουν ζωγραφιά.
Μην βιαστείς να πείς τα χρώματα πως είναι λίγα,
γιατί οι μίξεις τους είναι πολλές!

Και δεν λυπάμαι για το «τέλος», χαίρομαι για την «αρχή» !

Κι’ όμως λυπάμαι για το «τέλος»

Μα χαίρομαι για την «αρχή»!

 P.N

Η Karen Finley μιλάει για το βιασμό της σε μια θεατρική performance:

Όταν είπα ΟΧΙ όχι εννοούσα

Αλλά εσύ έτσι κι αλλιώς το ΄κανες

Όταν είχες φύγει το σώμα σου κι η βρομιά σου έμειναν

Να σε ξεπλύνω προσπάθησα από πάνω μου, να σε γδάρω, να σε κάψω

Να με σκοτώσω προσπαθώ, δεν μ΄αρέσω, γιατί μυρίζω εσένα.

Με καίω. Με χτυπώ. Αυτό το κορμί θέλω να πεθάνει. Γριά θέλω να ΄μαι και ποθητή καθόλου

το σώμα μου πίσω θέλω

Πίσω την προσωπικότητα μου θέλω

Δε μπορείς μητέρα να ΄σαι και πουτάνα

Μια έξυπνη γυναίκα κανένας δεν αγαπά

Είμαι κάτι παραπάνω από ένα κομμάτι κώλος, καλό γαμήσι και κρεβάτι

Τη γυναίκα η κοινωνία μας ζυγίζει και κοστολογεί από το πόσο πολύ είναι επιθυμητή…  Η γυναίκα είναι ιδιωτική περιουσία.

 Π.Σ

Φυλάξου

Posted: 15 Ιουνίου 2012 in Σκέψεις-Κείμενα

Φυλάξου από τις αταξίες

Μάθε τα πράγματα όπως έχουν στις σελίδες απελπισμένων βιβλίων

Χόρεψε στους ρυθμούς της βαριεστημένης οικογένειάς σου

Σήκωνε την τσιμεντένια τσάντα της δουλειάς και του σχολείου σου

Καθάριζε το τείχος της πόλης και μη στρέψεις το βλέμμα σου πάνω απ΄αυτό

Απόλαυσε την εγχείρηση σου ως το τέλος.

Π.Σ

Δεν είχε ξημερώσει ακόμα, περπατούσα κι άκουγα τον ήχο των παπουτσιών μου στην άσφαλτο. Κάθισα, δεν ακουγόταν σχεδόν τίποτα, σαν ένας μαέστρος να έδωσε το σήμα να σωπάσουν όλα τα όργανα. Κοίταζα με το πιο ηλίθιο βλέμμα μιας ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν είμαι μοναχικός, είμαι απλά μόνος σκέφτηκα. Η κατάρα είναι να σε επιλέγουν τα πράγματα, να μην τα επιλέγεις εσύ. Η αμηχανία μιας σιωπής ξεπερνιέται μόνο με μια σιωπή που έχει άλογη επικοινωνία. Συνέχισα να περπατάω…σιγά σιγά ενάς ήχος από ομιλίες έλιωνε την σιωπή. Ένας άντρας είχε σταθεί κάτω από το φανάρι και φώναζε <<Έτσι τη μετράω τη ζωή μου σε τρία χρώματα. Στο πράσινο περνάω, όχι επειδή θέλω αλλά επειδή μου επιτρέπεται. Το πορτοκαλί το λατρεύω, θα περάσω με το ρίσκο του λάθους και τέλος το κόκκινο. Το μισώ το κόκκινο. Ξέρετε τι σημαίνει το κόκκινο; σημαίνει σύγκρουση.>> Με μια καμουτσιά από ένα καλοντυμένο τέρας ο άντρας συνέχισε τη δουλειά του και το σώμα του πέρασε στο επίπεδο της μηχανοποιημένης ύπνωσης. Περπάτησα και βρήκα μπροστά μου μια πινακίδα που έγραφε ‘’Προσοχή οδηγοί η ζώνη ασφαλείας σώζει ζωές’’. Δεν πρόφτασα να κάνω δέκα βήματα και διέκρινα μια πινακίδα που έγραφε ‘’προσοχή ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ’’.

 Π.Σ