Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2012

Η μέρα τελειώνει στις πόρτες που κλείνουν

Η πόλη ορθώνει μια απέραντη σκόνη

Τα φώτα εκπέμπουν σκοτάδι και χιόνι

Τα μάτια δεμένα με χάρτινα σχοινιά

και οι δρόμοι γεμίζουν με άρρωστα σκυλιά.

Μα εσύ δείχνεις απέραντη μπροστά σε κουτιά

κι ανταμώνεις αλήτες και ζώα

Τα δάχτυλά σου φρούτα που δεν πέφτουνε ξανά

Ορθώνεις τα μάτια σε μακρινές στιγμές

και στέλνεις σημάδια με απόκοσμες χορδές.

Θα ‘θελα να ‘μουν νερό τη στιγμή που διψάν οι αγγέλοι

Τα μάτια να πλένω σ’ ανθρώπων πηγές

Δείξε τους χάρτες σου βάλε φωτιά

μια μουσική που αρχίζει σιγά και τελειώνει στην λάσπη

Πάρε τις νότες και κάντες μωρά

να ξυπνήσουν των ανθρώπων τ’ αυτιά

σ’ έναν ήχο που λάμπει.

Αχάριστες οι πέτρες μπροστά στον ουρανό

Ρίχνω τις ρίζες κι αλλάζω φορά

Ξεψυχάω στων νεκρών τη ματιά

κι ανατέλλω στη γη που αγαπάνε.

Π.Σ

Πρόκληση

Σφίξτε μου τα σχοινιά
απαγορέψτε μου τα τετράδια και τα τσιγάρα,
κλείστε το στόμα μου με χώμα. Το τραγούδι
είναι το αίμα της καρδιάς
τ’ αλάτι του ψωμιού
το νερό του ματιού
γράφεται με τα νύχια, το λαρύγγι και τα μάτια…
Θα το λέω
στο κρατητήριο
στην τουαλέτα
και στο στάβλο
με χειροπέδες, κάτω από το βούρδουλαv κάτω από τα δεσμά των αλυσίδων.
Πουλιά μυριάδες πάνω στης καρδίας μου τα κλαδιά
πλάθουνε το μαχόμενο τραγούδι.

 

Συγνώμη

Ονειρεύτηκα τα πανηγύρια που ήμουνα παιδί.
Ονειρεύτηκα δυο μεγάλα μάτια.
Ονειρεύτηκα αυτήν με την πλεξούδα.
Ονειρεύτηκα μια ελιά που δε πουλιέται
και λίγα γρόσια
Ονειρεύτηκα τ’ απόρθητα τείχη της ιστορίας σουv και το μύρο της αμυγδαλιάς
που τον καημό ανάβει
στις νύχτες τις ατελείωτες.
Ονειρεύτηκα τους δικούς μου
της αδελφής το μπράτσο που μ’ αγκάλιαζεv μετάλλιο ανδρείας.
Ονειρεύτηκα μια νύχτα καλοκαιρινή
κι ένα καλάθι σύκα.
Ονειρεύτηκα πολλά
πολλά ονειρεύτηκα
γι’ αυτό συγχώρεσέ με.

Μαχμούντ Νταρουίς

Λόγος στην αγορά της ανεργίας

Ίσως να στερηθώ και το ψωμί μου.
Ίσως δουλέψω σκουπιδιάρης, πετροκόπος και χαμάλης.
Ίσως να σωριαστώ γυμνός και πεινασμένος εχθρέ του ήλιου αλλά δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θ’ αντιστέκομαι!

Ίσως αρπάξεις απ’ τη γη μου και την τελευταία σπιθαμή.
Ίσως ταΐσεις στις φυλακές τη νιότη μου
Ίσως μου κλέψεις την κληρονομιά του παππού μου- πιθάρια, έπιπλα και σκεύη-.
Ίσως καθίσεις παν’ απ’ το χωριό μας σαν εφιάλτης τρόμου εχθρέ του ήλιου αλλά δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θα αντιστέκομαι!

Ίσως από τις νύχτες μου να σβήσεις κάθε φως.
Ίσως να στερηθώ της μάνας το φιλί. Ίσως κι ένα παιδί να βρίσει το λαό μου, τον πατέρα μου.
Ίσως να κλέψεις μια στιγμή απροσεξίας από τον φύλακα των πόνων μου.
Ίσως πλαστογραφήσει την Ιστορία μου ένας δειλός, μυθομανής, θρησκόληπτος. Ίσως στερήσεις στα παιδιά μου καινούριο ρούχο στη γιορτή.
Ίσως με δανεισμένο πρόσωπο τους φίλους μου πλανέψεις.
Ίσως υψώσεις γύρω μου τειχιά…τειχιά…τειχιά…
Ίσως τις μέρες μου καρφώσεις στο σταυρό του εξευτελισμού εχθρέ του ήλιου αλλά δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου θ’ αντιστέκομαι!

Εχθρέ του ήλιου
στο λιμάνι στολίσματα, χαιρετισμοί, φωνές χαράς και αχολόι
και τα πολεμικά τραγούδια μας φλογίζουν τα λαρύγγια
κι ένα πανί μες στον ορίζοντα που προκαλεί τον άνεμο
και τη φουρτούνα
και ξεπερνάει τον κίνδυνο
είναι του Οδυσσέα που επιστρέφει
απ’ του χαμού τη θάλασσα
επιστροφή του ήλιου, του ξενιτεμένου και όρκο βάνω στα μάτια τους
δεν παζαρεύω
κι ως τον ύστατο χτύπο της καρδιάς μου
θ’ αντιστέκομαι… θ’ αντιστέκομαι… θ’ αντιστέκομαι!

Σαμίχ Κάσεμ

 

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον

καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει

τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω

καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν

και χάνονται βαθιά στα περασμένα

οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν

μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμός βαθιά κατάλαβέ τον

δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος

που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!

το κουρασμένο βήμα του το ξέρω

και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα

πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου

και δίπλα σου φτάσει κάποια μέρα

αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

 

Ήταν καλοκαίρι. Ο ιδρώτας έσταζε στο μέτωπο του μεσόκοπου φιλήσυχου κύριου Χ. Το τούρκικο σήριαλ ακόμα ηχούσε στα αυτιά του (πού οι παλιές καλές εποχές του Φώσκολου) και τον δυσκόλευε ακόμα περισσότερο στην διαδικασία της πέψης του θερινού εδέσματος των παραδοσιακών γεμιστών. Βγήκε από το σπίτι και περιπλανιόταν στους δρόμους του άστεως. Το μυαλό του βασάνιζαν ερωτήματα όπως: «ποιος είμαι; Που πάω; Γιατί ζω; Γιατί με πρόδωσαν αυτοί που ψήφιζα τόσα χρόνια; Είμαι φιλόξενος ή ρατσιστής; Φοβάμαι ή ενδιαφέρομαι; Πώς θα πληρώσω το νοίκι;» Το βλέμμα του ασυνείδητα γύρευε ένα θέαμα που θα ανακούφιζε τις παραπάνω αγωνίες. Μάταια. Η επιχείρηση φιλοξενίας του αρχηγού του Ολύμπου ήταν στο ζενίθ και τα σώματα ασφαλείας ήταν η μοναδική παρηγοριά του.

 

Χαμήλωσε τα μάτια μην ξέροντας που πηγαίνει. Ξαφνικά βρέθηκε κάπου στην Αχαρνών και Χέυδεν. Εξάντλημένος ακούμπησε στη σιδερένια εξώπορτα ενός μεγάλου κτιρίου. Από μέσα ακούγονταν φωνές:

 

-Αφού διοργανώνουμε ένα θεατρικό γεγονός βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις σε ένα δημόσιο χώρο, όπως ο λόφος του Στρέφη, η εκδήλωση δεν μπορεί παρά να έχει παρεμβατικό χαρακτήρα ως προς την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου και τη δημιουργική χρήση του.

 

Απ’ το μυαλό του πέρασε ότι πρόκειται για την εξώπορτα της αυλής ενός ψυχιατρείου. Αυτό του κέντρισε το ενδιαφέρον να ακούσει παρακάτω. Όπως λέει κι η λαϊκή παροιμία «από μικρό κι από τρελό…». Την ίδια στιγμή η πόρτα ανοίγει κι εμφανίζεται μπροστά του ένας μικρόσωμος γενειοφόρος με μυτερά αυτιά που κρατούσε έναν πάκο αφίσες του τετραήμερου της αυτοοργανωμένης θεατρικής έκφρασης. Η πρώτη σκέψη του κυρίου Χ ήταν ότι πρόκειται για κάποιον απ’ τους τρελούς.

–        Μη φοβάστε! Αντέτεινε ο μικρόσωμος γενειοφόρος στην τρομαγμένη αντίδραση του κυρίου Χ. Είμαστε απλά τέσσερις θεατρικές ομάδες που λειτουργούμε χωρίς σπόνσορες, αρχηγούς, κομματική διαμεσολάβηση, και συναλλαγές με την πολιτική και οικονομική εξουσία. Παρά τις διαφορετικότητες μας αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να απευθύνουμε ένα μήνυμα: να μην αφήσουμε την τέχνη να είναι εργαλείο χειραγώγησης στα χέρια της εξουσίας, αλλά ένα ακόμη μέσο στη διαδρομή που οδηγεί σ’ έναν ελεύθερο κόσμο.

–        Ωραία όλα αυτά, αν και μου ακούγονται σχετικώς ύποπτα. Το εισιτήριο πόσο είναι;

–        Δεν έχουμε εισιτήριο γιατί πιστεύουμε ότι η πρόσβαση στην τέχνη όπως και σε όλα τα ζωτικά αγαθά αξίζει και οφείλει να είναι ελεύθερη.

–        Και πιστεύετε πως έτσι θα αλλάξετε τον κόσμο;

–        Ο κόσμος θα αλλάξει μέσα από τους αγώνες μας για ελευθερία και ισότητα. Η τέχνη μας είναι σύμφυτη με αυτό.

 

Ο κύριος Χ κούνησε με ένα απροσδιόριστο ύφος το κεφάλι, διερωτώμενος αν πράγματι ο γενειοφόρος ήταν τρελός. Τέτοιες εντυπώσεις στην περίπτωση της ιδιοσυγκρασίας του κύριου Χ μπορούσαν ίσως να διαλυθούν μόνο αν έκανε τον κόπο να βρεθεί για τέσσερις βραδιές ανάμεσά μας.

 

Ανάπλους, Σπίρτο, Τσιριτζάντζουλες, Buffonata

Αναλυτικό πρόγραμμα του τετραημέρου:

Τρίτη 11 Σεπτέμβρη, 20.30: Τσιριτσάντσουλες (http://www.tsiritsantsoules.gr/) – «Η νύχτα των παλιάτσων»

Τετάρτη 12 Σεπτέμβρη, 20.30: Buffonata – «Στα βαθιά»

Πέμπτη 13 Σεπτέμβρη, 20.30: Σπίρτο – «Η αταξία ενός σκούφου»

Παρασκευή 14 Σεπτέμβρη, 20.30: Ανάπλους – «Ταξίδι στην ιστορία των ιών της υπακοής»

Σας περιμένoυμε!

Σημείωμα των ομάδων

Το τετραήμερο αυτοοργανωμένης θεατρικής έκφρασης είναι η πρώτη μας απόπειρα να πράξουμε από κοινού. Έτσι, η διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης είχε και τον χαρακτήρα της αλληλογνωριμίας μεταξύ των ομάδων. Οι συναντήσεις μας  φιλοξενήθηκαν στην κατάληψη Villa Amalias. Έναν χώρο που από το 1990 λειτουργεί αυτοοργανωμένα, συλλογικά και αντιιεραρχικά, έχοντας στεγάσει πλήθος κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων που ανταγωνίζονται τον κόσμο της εξουσίας και του κέρδους. Γι αυτό και δεν είναι λίγες οι φορές που, όπως και άλλοι αυτοοργανωμένοι κοινωνικοπολιτικοί χώροι, έχει αποτελέσει στόχο κρατικών και παρακρατικών επιθέσεων. Εξακολουθεί να υπάρχει χάρη στην αποφασιστικότητα των καταληψιών και την αλληλεγγύη φίλων και συντρόφων. Μια μορφή της αλληλεγγύης είναι και η υλική στήριξη. Γι αυτό κι εμείς από την πλευρά μας, αποφασίσαμε να συνεισφέρουμε οικονομικά σε αυτό το εγχείρημα μέσα από αυτό το τετραήμερο.

Τσιριτσάντσουλες, Buffonata, Σπίρτο, Ανάπλους