Η καλοκαιρινή περιπέτεια του κύριου Χ.

Posted: 9 Σεπτεμβρίου 2012 in Η αταξία ενός σκούφου, Σκέψεις-Κείμενα

 

Ήταν καλοκαίρι. Ο ιδρώτας έσταζε στο μέτωπο του μεσόκοπου φιλήσυχου κύριου Χ. Το τούρκικο σήριαλ ακόμα ηχούσε στα αυτιά του (πού οι παλιές καλές εποχές του Φώσκολου) και τον δυσκόλευε ακόμα περισσότερο στην διαδικασία της πέψης του θερινού εδέσματος των παραδοσιακών γεμιστών. Βγήκε από το σπίτι και περιπλανιόταν στους δρόμους του άστεως. Το μυαλό του βασάνιζαν ερωτήματα όπως: «ποιος είμαι; Που πάω; Γιατί ζω; Γιατί με πρόδωσαν αυτοί που ψήφιζα τόσα χρόνια; Είμαι φιλόξενος ή ρατσιστής; Φοβάμαι ή ενδιαφέρομαι; Πώς θα πληρώσω το νοίκι;» Το βλέμμα του ασυνείδητα γύρευε ένα θέαμα που θα ανακούφιζε τις παραπάνω αγωνίες. Μάταια. Η επιχείρηση φιλοξενίας του αρχηγού του Ολύμπου ήταν στο ζενίθ και τα σώματα ασφαλείας ήταν η μοναδική παρηγοριά του.

 

Χαμήλωσε τα μάτια μην ξέροντας που πηγαίνει. Ξαφνικά βρέθηκε κάπου στην Αχαρνών και Χέυδεν. Εξάντλημένος ακούμπησε στη σιδερένια εξώπορτα ενός μεγάλου κτιρίου. Από μέσα ακούγονταν φωνές:

 

-Αφού διοργανώνουμε ένα θεατρικό γεγονός βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις σε ένα δημόσιο χώρο, όπως ο λόφος του Στρέφη, η εκδήλωση δεν μπορεί παρά να έχει παρεμβατικό χαρακτήρα ως προς την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου και τη δημιουργική χρήση του.

 

Απ’ το μυαλό του πέρασε ότι πρόκειται για την εξώπορτα της αυλής ενός ψυχιατρείου. Αυτό του κέντρισε το ενδιαφέρον να ακούσει παρακάτω. Όπως λέει κι η λαϊκή παροιμία «από μικρό κι από τρελό…». Την ίδια στιγμή η πόρτα ανοίγει κι εμφανίζεται μπροστά του ένας μικρόσωμος γενειοφόρος με μυτερά αυτιά που κρατούσε έναν πάκο αφίσες του τετραήμερου της αυτοοργανωμένης θεατρικής έκφρασης. Η πρώτη σκέψη του κυρίου Χ ήταν ότι πρόκειται για κάποιον απ’ τους τρελούς.

–        Μη φοβάστε! Αντέτεινε ο μικρόσωμος γενειοφόρος στην τρομαγμένη αντίδραση του κυρίου Χ. Είμαστε απλά τέσσερις θεατρικές ομάδες που λειτουργούμε χωρίς σπόνσορες, αρχηγούς, κομματική διαμεσολάβηση, και συναλλαγές με την πολιτική και οικονομική εξουσία. Παρά τις διαφορετικότητες μας αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να απευθύνουμε ένα μήνυμα: να μην αφήσουμε την τέχνη να είναι εργαλείο χειραγώγησης στα χέρια της εξουσίας, αλλά ένα ακόμη μέσο στη διαδρομή που οδηγεί σ’ έναν ελεύθερο κόσμο.

–        Ωραία όλα αυτά, αν και μου ακούγονται σχετικώς ύποπτα. Το εισιτήριο πόσο είναι;

–        Δεν έχουμε εισιτήριο γιατί πιστεύουμε ότι η πρόσβαση στην τέχνη όπως και σε όλα τα ζωτικά αγαθά αξίζει και οφείλει να είναι ελεύθερη.

–        Και πιστεύετε πως έτσι θα αλλάξετε τον κόσμο;

–        Ο κόσμος θα αλλάξει μέσα από τους αγώνες μας για ελευθερία και ισότητα. Η τέχνη μας είναι σύμφυτη με αυτό.

 

Ο κύριος Χ κούνησε με ένα απροσδιόριστο ύφος το κεφάλι, διερωτώμενος αν πράγματι ο γενειοφόρος ήταν τρελός. Τέτοιες εντυπώσεις στην περίπτωση της ιδιοσυγκρασίας του κύριου Χ μπορούσαν ίσως να διαλυθούν μόνο αν έκανε τον κόπο να βρεθεί για τέσσερις βραδιές ανάμεσά μας.

 

Ανάπλους, Σπίρτο, Τσιριτζάντζουλες, Buffonata

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s