Ξέμεινα Στον Χρόνο

Posted: 9 Νοεμβρίου 2012 in Σκέψεις-Κείμενα

Τα ρολόγια στάζουν αίμα
και τα σακάκια βλαστήσανε καρφιά
Καρφιά επίχρυσα στην καρδιά
Ποιοί παίζουν με τα νιάτα μας
Ποιοί τρέχουν τον χρόνο μας μπροστά
Οι χώρες βρέχουν αλυσίδες πάνω από τα σβέρκη μας
και οι πόλεις γεμίσαν αναιμικά πουλιά
πουλιά που μόνο περπατούν
πουλια που συζητάν για τα σακατεμένα φτερά
Μείναμε μόνοι…κάποιοι γίναν ερπετά, κάποιοι γίναν αρπακτικά
και η ζωή συνεχίζει την τροχιά
Η άρνηση σου σ’ αυτά σε κρατάει ψηλά
Φέρτε σκοτάδια να καταπιώ
Να γίνω γητευτής στη χώρα των δειλών
Να γίνω κεραυνός στα πόδια των ασήμαντων
Να πάρω σπόρους απ’ την ατλαντίδα των ονείρων
και να μεταμορφωθώ σε τροχό, σε χορό, σε πυρσό
κι έχει η έρημος δροσιά
κι έχει η κόλαση νερά
Εμείς το ξέρουμε καλά
γιατί συνεχίζουμε να παίζουμε ακόμα με φτερά..

 Π.Σ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s