Τι να σου κάνει η ποίηση

Posted: 16 Δεκεμβρίου 2012 in Σκέψεις-Κείμενα

Έχω μέσα μου έναν καταρράκτη λέξεων, το σώμα στέκεται παράμερα σ’ αυτές, όταν συναντηθούν όμως το αποκαλώ ζωή. Και συνεχίζω να μακαρίζω αυτή την συνάντηση στην αδιαφορία των πολλών…στον κουρελιασμένο ιδεαλισμό των χαμένων. Έτσι φυτρώνει η απελπισία του να μην γεύεσαι. Στην μοναχικότητα μου όμως νοιώθω την σφοδρή επιθυμία του να συμπράξω. Πώς να εξηγήσει κανείς την επιθυμία της εξέγερσης μέσα του
…Πώς να εξηγήσεις όταν ορθώνεις το ξύλινο σπαθί σου ενάντια στους πολλούς δράκους που σε περικυκλώνουν καθημερινά;Τι να σου κάνει η ποίηση; Έτσι συνεχίζω να σφυρίζω επιθετικά όταν έρχεται η νύχτα σχεδόν ασήμαντα…συνεχίζω να βλέπω την νύχτα με άστρα, ακόμα κι αν λίγοι ακόμα πιστεύουν σ’ αυτά. Ακόμα κι αυτό είναι ενα σπουδαίο εγχείρημα. Κάποιοι μιλάνε τη γλώσσα των αγγέλων, τους έχω ακούσει, είμαι σίγουρος πως τους έχω ακούσει. Πόσα χρόνια τους πήρε να την μάθουν; Πήγαν σχολείο στο γαλάζιο του ουρανού με καθηγητές αιμοβόρους δαίμονες και στα διαλλείματα περπατούσαν ανάλαφρα ακόμα κι αν έσταζε το αίμα τους απ’ τις πληγές. Και συμπράττανε εκεί, σε μια ιεροτελεστεία που η ψυχή δεν είχε το ρόλο του θεατή.

Π.Σ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s