Ζωή

Posted: 30 Απριλίου 2013 in Σκέψεις-Κείμενα
Ξανάρθες πάλι
Καλωσόρισες
Δε σε γνώρισα
Στο πέπλο της φαντασίας
Φαντάζεις έτοιμη
Μας έλειψες
Το γέλιο σου
Φωτίζεις από το χώμα
Προς τα πάνω
Τις μέρες μου θα απλώσω στο φουστάνι σου
Τα λάθη μου περπατούσαν στις παλάμες σου
Κι εσύ να πλένεις γελώντας τα χέρια σου
Μας έλειψε η όψη σου
Θυμάμαι τις λέξεις που μ’ άφησες
Δεν τις πρόφερα ποτέ
Σε στιγμές τις αγκάλιασα
Κι εσύ πιο όμορφη από ποτέ
Να μου λες πώς να φτιάχνω θάλασσες
Μας έλειψε η νιότη σου
Σαν άστρο θα καείς πάλι
Κι εσύ να μου λες πως τ’ άστρα γεννιούνται από εμάς
Κι εγώ να λιώνω σε σκοτεινές φωλιές
Κι εσύ να με κερνάς λίγο ήλιο
Το σώμα μου να μένει παράλυτο
Κι εσύ να λες πως το σώμα μου χορεύει
Στο σώμα των γύρω μου
Μας έλειψες
 Π.Σ
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s