Να τρέχεις γεμίζοντας

Posted: 6 Δεκεμβρίου 2013 in Σκέψεις-Κείμενα

Να τρέχεις γεμίζοντας…στην ταχύτητά σου σπάνε κράνη και προσευχές.

Να παίρνεις τις μέρες μου σαν άρρωστες και να τις ορθώνεις, να τις βουτάς στο πιο βαθύ, στον πιο άγνωστο βυθό. Να με κολυμπάς κι ας πνίγομαι.

Μόνο εσύ ίσως πίστεψες πως μπορώ να περπατήσω με τις μύτες στο νερό όλοι άλλοι με φωνάζανε τρελό. Φαντάζαμε σαν εξόριστοι από την στεριά των κανονικών.

Δεν σε φοβάμαι…οδηγούμε στο ίδιο όχημα και κάθε που κουράζεται ο ένας ανταλάσσουμε το τιμόνι και ο άλλος παίρνει τον πιο γλυκό ύπνο. Έτσι σε νοιώθω πιλότο και επιβάτη μαζί.

Κρυφογελάμε στην ιδέα να μην κατέβουμε ποτέ από το όχημά μας μα οι μέρες μας φρενάρουν μας κόβουν πρόστιμο για παράνομη ταχύτητα, για παραβίαση στο φανάρι της δουλειάς.

Κι εσύ άφοβέ μου γλυκαίνεις τις παρανομίες, σηκώνεις τα προσκυνήματά μου, δυναμώνεις τη μουσική στις προσταγές των αστυφυλάκων και απλά αυξάνεις ταχύτητα στο κοντέρ.

»Θα μας φτάσουν» σου φώναζα… Ποτέ ποτέ δε θα μας φτάσουνε όσο κυλάνε αυτές οι ρόδες. Κι αν μας σκάσουν;

Μα δεν πατάνε σε δρόμο…

σα στρατιώτες που χάσαμε το στρατόπεδο

σα βασιλιάδες που αφήσαμε το στέμμα

σα νόθα παιδιά μιας τέχνης που υφαίνει σκοτεινά.

Έτσι μας νοιώθω..

 Π.Σ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s