Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2014

Δυό ξένοι που συναντήθηκαν

έκαναν χειραψία

ψηλαφίστηκαν

μυρίστηκαν

και θεώρησαν πως ήρθε η ώρα

η ώρα της ένωσης των χρόνων τους

η ένωση του χρόνου ξυπνάει την αλλαγή

δεν αφήνει στάσιμη την ύπαρξη

την ανασυνθέτει με συστατικά

του Άλλου χρόνου.

Αλλά η ένωση τεμαχίστηκε

οι ξένοι απομακρύνθηκαν

με επιλογή

η επιλογή της απομάκρυνσης εμπεριέχει σοφία

ή μικρότητα.

Όταν συναντήθηκαν τυχαία

αφού τα νούμερα των ημερολογίων προχώρησαν

σάστισαν

φοβήθηκαν

ο φόβος της εξέλιξης

του άλλου

των εμπειριών που διαμόρφωσε

και δεν τις γνωρίζεις.

Δεν υπάρχει και πολύς χώρος

για το καινούριο

μέσα μας

είναι πάντα

εύθυμη και ασφαλής

η μόνιμη

αντισεισμική οικία

της ιδεολογίας μας.

Μιλήσανε

και δεν έβρισκαν έδαφος

να σταθούν

όπου κι αν

πήγαιναν

σωριαζόντουσαν κι οι δύο.

Άλλαξες;

όσο πρόλαβα

ακούστηκε

και από τους δύο

Σιχαμερό

σκέφτηκαν

σκέψη που σαρώθηκε στο σχήμα των ματιών.

Αντίο.

Π.Σ

Advertisements

Χρώμα

Posted: 4 Φεβρουαρίου 2014 in Σκέψεις-Κείμενα

Τα βήματα σου

κοίταζες αφηρημένα

Σε εντόπισα στον χρόνο μου και ένοιωσα τη ράχη μου σαν ξύλινο πάτωμα που περπατάνε πάνω γίγαντες.

Χτενιζόσουν προσπαθώντας να ισιώσεις το στρεβλό των μαλλιών σου

πάντα αυτή η κίνηση σηματοδοτούσε το πέρασμα στην ασχήμια της καθημερινότητας

σαν το άγαλμα που λησμόνησε την ακινησία του

νόμιζες πως όλοι άνθρωποι διακρίνουν την ομορφιά της κίνησής σου

έχω την αίσθηση πως όταν τεντώνεσαι θα ραγίσεις

πως το σώμα σου θα διαιρεθεί

και θα μοιραστεί για την επιβίωση

των θλιμμένων, άτυχων εραστών

και σηκώνεις τα βλέφαρα

η μοιρασιά της αναμενόμενης ουτοπίας

αλλάζεις τα χρώματα μου, τα τόσο σκούρα

τα κάνεις διάφανα.

Π.Σ

sticker_spirto_III_17x5