Φυγές

Posted: 21 Απριλίου 2016 in φωτογραφίες, Σκέψεις-Κείμενα

‘Επαιζα καθημερινά μια άσκοπη παρτίδα σκάκι.

Κράταγα σα λυσσασμένο θεριό το μωρό και το φαί του, μα από την αγωνία μην επιτεθεί ο εχθρός ξέχασα να το ταίσω.

Σάπισε το φαί. Πέθανε το μωρό.

Τα πάντα είναι φυγή στο τέλος.

Καίει ο κόσμος κάτω απ’τα πέλματά σου και πρέπει διαρκώς να πηδάς στις μύτες από κάρβουνο σε κάρβουνο.

Πουθενά να μη μένεις. Το ψέμα είναι πως θα μείνεις.

Μα είμαστε πάντα καλύτεροι στις πλάνες. Είναι ελεγχόμενες. Μπορείς να παίξεις όσο θες, να τις γεμίσεις, να τις αδειάσεις, κι ύστερα δεν τρέχει τίποτα. Ελεγχόμενο πείραμα. Θέτεις ένα ιδεατό όριο και παίζεις μέχρι να τ’αγγίξεις. Κι όλα καλά. Λίγη σκόνη –ή πολλή- μα τη σκουπίζεις κι ετοιμάζεις τα υλικά για το επόμενο πείραμα. Κι ούτε μπορώ να ξεχωρίσω πια αν είναι από φόβο ή από ανία. Μου μεινε μόνο η αγωνία μιας λερναίας ανάγκης που, όποτε πάω να της κόψω ένα κεφάλι ,πετάει δέκα.

Αν δεν της έκοβα κεφάλια, θα’χαμε ίσως μια χαρά πορευτεί μαζί. ;

φωτογραφίες: Τζοάνα Βρακά

Τ. Β.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s